بدين سان امام صادق عليه السلام به عبداللَّه پاسخ داده و بيعت فرزندش محمّد ذوالنفس الزكيّه را نپذيرفت ، اين امر موجب خشم عبداللَّه گرديد و امام را به حسد ورزى متّهم كرد كه اين يكى از اشتباههاى بزرگ عبداللَّه بود . امام فرمود : به خدا سوگند حسد من را بر نمىانگيزاند . سپس با مهربانى بر كمر ابن عباس زده و دست ديگر خود را بر شانه عبداللَّه بن الحسن گذارده و فرمود : به خدا قدرت نه به تو و نه به فرزندت خواهد رسيد بلكه آنان ( بنى عباس ) قدرت را مىربانيد ، سپس افزود : دو فرزندان تو كشته خواهند شد . پس از آن دست عبدالعزيز بن عمران الزهرى را گرفته و برخاست و فرمود : آيا كسى كه جامه زرد را پوشيده ( يعنى ابا جعفر منصور ) ، ديدى ؟ گفتم : آرى . فرمود : به خدا سوگند ايشان او را به قتل مىرساند ، عبدالعزيز به امام گفت : آيا محمّد را مىكشد ؟ فرمود : آرى ، سپس با خود گفت به خدا بر وى حسد مىورزد . عبدالعزيز نتوانست پيش‌بينى و سخن امام را درك كند ، حال چگونه است كه رهبران براى بيعت محمّد گرد مىآيند و امام خبر مىدهد ، محمّد توسط يكى از حاضرين كه با وى بيعت نموده است ، كشته خواهد شد . عبدالعزيز بن عمران الزهرى مىگويد به خدا ، چشم از دنيا فرونبستم تا اينكه آن دو را كشته يافتم .